خانه انجمن ها انجمن فاطمیه چه رابطه ای میان خشم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) و مشروعیّت خلافت ابوبکر وجود دارد؟

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • نویسنده
    نوشته‌ها
  • #11429
    user003
    مدیر

    پاسخ :
    بخارى، با وجود اینکه کتاب حدیثى خود را بر وفق مراد سیاست حاکم بر عصر خویش نوشته، در کتاب «مغازى» به سندى از عایشه چنین نقل مى کند:
    فاطمه دخت پیامبر کسى را به نزد ابى بکر فرستاد تا سه چیز را برگرداند:
    1. میراث او از رسول خدا (صلَّى اللّه علیه و آله و سلَّم).
    2. فدک.
    3. آنچه از خمس غنایم خیبر مانده است.
    ابوبکر در پاسخ گفت: از پیامبر شنیده است: «لا نُوَرث، ما ترکناه صدقة»: «ما ارث نمى گذاریم، آنچه از ما باقى مى ماند، صدقه است و زندگى آل محمد (صلَّى اللّه علیه و آله و سلَّم) از همین مال تأمین مى شود»،
    تا این که مى گوید: فاطمه از موضع گیرى منفى ابوبکر خشمگین شد. او را ترک گفت و دیگر با او سخن نگفت و پس از پیامبر شش ماه زنده بود.(1)
    وقتى فاطمه (علیها السَّلام) درگذشت شوهرش على (علیه السَّلام) او را شبانه دفن کرد و ابوبکر را از درگذشت او آگاه نساخت و تا فاطمه زنده بود، على با ابى بکر بیعت نکرد.(2)
    حدیث یاد شده حاکى است که امام و همسرش، مدت شش ماه از بیعت با او سرباز زدند.
    اگر خلافت ابى بکر، شرعى و به اصطلاح جامع الشرایط بود، چرا دختر گرامى پیامبر فاطمه (علیها السَّلام) در حالى که بر او خشمگین بود، جهان را وداع کرد؟
    در این جا یک نوع تناقض از نظر اصول اهل سنت وجود دارد، زیرا مورخان بر این قولند که دخت گرامى پیامبر، با خلیفه بیعت نکرد و تا آخرین لحظه زندگى، با او سخن نگفت، حتى مى گویند مادامى که دخت گرامى پیامبر در قید حیات بود، على (ع) با ابوبکر بیعت نکرد، بلکه پس از گذشتن شش ماه از حادثه سقیفه آنهم به اجبار و اکراه با او بیعت نمود.(3)
    از طرفى در صحاح و مسانید نقل مى کنند که هر کس با امام زمان خود بیعت نکند، مرگ او مرگ جاهلیت است.
    مسلم در صحیح خود چنین نقل مى کند: «مَنْ ماتَ وَ لَیْسَ فى عُنُقِهِ بیعةٌ، ماتَ مِیتَةَ جاهلیّة».(4)
    «هر کس بمیرد و در گردن او بیعت (امامى‏) نباشد، با مرگ جاهلیت از جهان رفته است».
    و نیز احمد بن حنبل در مسند خود نقل مى کند: «مَنْ ماتَ بِغَیْرِ إِمام، ماتَ مَیْتَة جاهِلیّة».(5)
    «هرکس بدون شناخت امام خود بمیرد، مرگ او به سان مرگ افراد در جاهلیت است».
    اکنون این دو گزاره را چگونه تصدیق کنیم؟
    از یک طرف، رضایت وخشنودى زهرا (علیها السَّلام) ملاک خشنودى خدا و خشم او نشانه خشم خداست، و نیز وى از سروران زنان جهان است.(6) طبعاً یک چنین فردى، پاک و معصوم خواهد بود.
    از طرف دیگر او با خلیفه بیعت نکرد و به همان حالت به لقاء اللّه پیوست.
    اکنون باید این تعارض را به یکى از دو طریق حل کرد:
    1. زهراى اطهر (علیها السَّلام) که محور رضا و خشم الهى و سرور زنان بهشت هستند، بر اثر عدم بیعت با امام عصر خود- نعوذ باللّه- به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.
    که پر واضح است این فرض طبق روایات خود اهل تسنن مردود می باشد.
    2. ابوبکر امام زمان وقت نبوده است و بدون جهت، منصب خلافت را اشغال کرده است و امام همان فردى بود که در سرزمین غدیر، آیه ی یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک در شانش نازل شد و حضرت زهرا (علیها السَّلام) از روز نخست، با او بیعت کرده و تا جان بر لب و توان در بدن داشت، از یارى او باز نایستاد.(7)

    ۱- متن حدیث چنین است: «فوجدتْ فاطمة على أبى بکر فى ذلک فهجرته فلم تکلمه حتّى توّفیت» محقق صحیح بخارى، فعل «فوجدت» را به «غضبت» تفسیر کرده است، بنابراین، فاطمه جان به جان آفرین داد در حالى که از خلیفه وقت خشمگین بود. همچنین بخارى در «باب مناقب قرابة رسول اللّه صلَّى اللّه علیه و آله و سلَّم: 3714، نقل مى کند که آن حضرت فرمود: «فاطمة بضعة منّى، فمن أغضبها، أغضبنى».
    ۲- صحیح بخارى، باب غزوه خیبر، حدیث 4241.
    ۳- صحیح بخارى، کتاب فرض الخمس، حدیث 3093.
    ۴- صحیح مسلم، باب اماره، ص 58، حدیث 88.
    ۵- مسند احمد: 2/ 96.
    ۶- مستدرک حاکم: 3/ 156.
    ۷- راهنماى حقیقت، شیخ جعفر سبحانی، ص:647 – 653.

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.
فهرست