خانه انجمن ها انجمن امامت امامت چیست؟

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • نویسنده
    نوشته‌ها
  • #11881
    user003
    مدیر

    در مورد تعريف «امامت»، اختلاف نظر زيادى وجود دارد، و بايد هم وجود داشته باشد؛ چرا كه امامت از نظر گروهى (شيعه) از اصول دين و ريشه هاى اعتقادى است، در حالى كه از نظر گروه ديگر (اهل سنت) جزء فروع دين و دستورات عملى محسوب مى شود.
    بديهى است اين دو گروه به مسأله «امامت» يكسان نمى نگرند و طبيعى است كه تعريف واحدى نيز ندارند؛ به همين دليل مى بينيم يك دانشمند سنى امامت را چنين تعريف مى كند: «اَلاِمامَة رِئاسَة عامَّة فى اُمُورِ الدِّينِ و الدُّنْيا، خَلافَة عَنِ النَّبى(صلى الله عليه وآله و سلم)»(1)؛ (امامت رياست و سرپرستى عمومى در امور دين و دنيا به عنوان جانشينى از پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله و سلم) است).
    مطابق اين تعريف، «امامت» يك مسؤوليت ظاهرى در حد رياست حكومت است، منتها حكومتى كه شكل دينى دارد، و عنوان جانشينى پيامبر(صلى الله عليه وآله)(جانشينى و نيابت در امر حكومت) را به خود گرفته است و طبعاً چنين امامى مى تواند از سوى مردم برگزيده شود.
    بعضى نيز «امامت» را به معنى جانشينى يك شخص از پيامبر(صلى الله عليه وآله) در بر پا داشتن احكام شرع و پاسدارى از حوزه دين بطورى كه اطاعت او بر همه امت واجب باشد دانسته اند.(2)
    اين تعريف تفاوت چندانى با تعريف اول ندارد، و همان مفهوم و محتوا و همان آثار را در بر دارد. ابن خلدون در مقدمه معروفش بر تاريخ، نيز همين معنى را دنبال كرده است.(3)
    شيخ مفيد در «اوائل المقالات» در بحث عصمت چنين مى گويد: «اِنَّ الاَئِمَّة الْقائِمينَ مَقام الاَنْبياء فى تنْفيذِ الاَحْكامِ وَ اِقامَةِ الْحُدود وَ حِفْظ الشَّرايِع وَ تَأديب الاَنام مَعْصُومُون كَعِصْمَة الاَنبياء»(4)؛ (امامانى كه جانشينان پيامبران در اجراى احكام و اقامه حدود و حفظ شريعت و تربيت مردم هستند معصوم [از گناه و خطا] هستند، همچون معصوم بودن انبياء).
    مطابق اين تعريف كه با اعتقاد پيروان مكتب اهلبيت هماهنگ است امامت چيزى فراتر از رياست و حكومت بر مردم مى باشد؛ بلكه تمام وظايف انبياء [بجز دريافت وحى و آنچه شبيه آن است] براى امامان ثابت است و به همين دليل شرط عصمت كه در انبياء مى باشد در امام نيز هست.(دقت كنيد)
    از اين رو در «شرح احقاق الحق» امامت در نزد شيعه چنين تعريف شده: «هِىَ مَنْصَب اِلهى حائِز لِجَميعِ الشُّؤون الْكريمَة و الْفَضائِل اِلاّ النُّبُوَّة وَ ما يُلازِم تِلْكَ الْمَرْتَبَةِ السّامِيَة»(5)؛ (امامت يك منصب الهى و خدادادى است كه تمام مراتب والا و فضايل را در بر دارد جز نبوت و آنچه لازمه آن است).
    مطابق اين تعريف، امام از سوى خداوند و به وسيله پيامبر(صلى الله عليه وآله) تعيين مى شود، و همان فضايل و امتيازات پيامبر(صلى الله عليه وآله) را [جز مقام نبوت] دارد، و كار او منحصر به حكومت دينى نيست.
    به همين دليل اعتقاد به امامت جزئى از اصول دين محسوب مى شود، نه يكى از فروع دين و وظايف عملى.(6)

    (1). شرح المقاصد، تفتازانى‏، سعد الدين، تحقيق و تعليق: الشريف الرضي، عبد الرحمن عميره، افست قم،‏ 1409 قمری‏‏، چاپ: اول، ج ‏5، ص 232، (الفصل الرابع في الإمامة).
    (2). توضيح المراد، حسينى تهرانى، سيد هاشم، انتشارات مفيد، تهران‏، 1365 شمسی، ‏چاپ: سوم‏، ص 672، (تعريف الإمامة من الفريقين).
    (3). ديوان المبتدأ و الخبر فى تاريخ العرب و البربر و من عاصرهم من ذوى الشأن الأكبر (تاریخ ابن خلدون)، عبد الرحمن بن محمد بن خلدون، تحقيق: خليل شحادة، دار الفكر، بيروت، 1408قمری /1988میلادی، چاپ دوم، ج ‏1، ص 237، (الفصل الخامس و العشرون في معنى الخلافة و الإمامة).
    (4). اوائل المقالات‏، مفيد، محمد بن محمد، کنگره جهانی شیخ مفید، قم‏، 1413 قمری، ‏چاپ: اول‏، ص 65 (القول في عصمة الأئمة).
    (5). احقاق الحق و ازهاق الباطل، قاضى نور الله شوشترى، مكتبه آيت الله المرعشى، قم، 1409 قمری، چاپ: اول، ج ‏2، ص 300 (قال الناصب خفضه الله).
    (6). گردآوری از کتاب: پيام قرآن‏، مكارم شيرازى، ناصر، تهيه و تنظيم: جمعى از فضلاء، دار الكتب الاسلاميه‏، تهران‏، ‏1386 شمسی‏، چاپ: نهم، ج 9، ص 19.

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.
فهرست