خانه انجمن ها انجمن مهدویت حق واجب امام چیست و چگونه می توان آن را شناخت؟ اگر تقوا شرط ایمان است، چرا در روایت می فرماید اگر حق امام را بشناسد شیرینی ایمان را می چشد؟ آیا منظور بخشی از ایمان است؟

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • نویسنده
    نوشته‌ها
  • #10005
    user03
    مدیر

    سوال:
    حق واجب امام چیست و چگونه می توان آن را شناخت؟ اگر تقوا شرط ایمان است، چرا در روایت می فرماید اگر حق امام را بشناسد شیرینی ایمان را می چشد؟ آیا منظور بخشی از ایمان است؟

    جواب:
    منظور از حق واجب، همان حقوق امام است و کلمۀ واجب براي دلالت بر این مطلب است که چنین حقی از طرف خداوند ثابت شده است. در یک تقسیم بندي کلی می توان گفت، امام دو حق دارد:
    1. در مقام علم، اعتقاد به امامت آن حضرت؛
    2. در مقام عمل، تبعیت از دستور امام. بنابراین، انسان باید در قلب و زبان و عمل این اعتقاد را آشکار سازد. ( 2)
    دربارة شناخت حق نیز باید گفت که منظور از آن، تنها عقیده به امام بودن او نیست، بلکه باید بداند امام چه جایگاه و نقشی در جهان آفرینش دارد، علم و قدرت او چقدر است و…؟ چنین شناختی در درجۀ اول با مراجعه به عالمان و دانشمندان علوم ائمه علیهم السلام ممکن می شود. باید نزد آنان شاگردي کرد و این معارف را از آنان آموخت و با نبود آن ها، بهترین کار استفاده از کتاب هاي مفید و معتبر دربارة امامت است. خواندن کتاب ها و مقالات و ارتباط داشتن با مراکز و مؤسسه ها می تواند راه گشاي خوبی باشد؛ اما چنان که در آغاز بیان شد، فهم این مطالب، مستلزم استمرار و پشت کار است و نباید انتظارداشت که با کمی مطالعه یا مراجعه، همه چیز روشن شود. اما دلیل این که چرا معرفت حق امام موجب چشیدن طعم شیرین ایمان است، در ادامۀ همین حدیث آمده است. امام صادق علیه السلام می فرمایند: زیرا خداوند، امام را عَلَم هدایت مردم قرار داده و به آن چه در نزد خداوند است جز از طریق امام نمی توان رسید و خداوند نیز جز به شناخت امام عملی را از بندگان نمی پذیرد. ( 1)
    با توجه به عبارت هاي این حدیث و مانند آن، معلوم می شود که امام واسطۀ بین خدا و بندگان است. کسی که می خواهد با خداوند ارتباط داشته باشد و اعمالش پذیرفته شود و نعمت هاي الهی شامل حال او گردد، باید به امام تمسک جوید و اگر کسی امامت و ولایت را رها کند، گمراه شده و به بی راهه رفته است. بنابراین هرگز به هدف نمی رسد و ایمان او تنها لقلقۀ زبان خواهد بود و چیزي که محتوا و حقیقت ندارد، هرگز طعم و شیرینی اي نخواهد داشت! بنابراین راه رسیدن به حقیقتِ ایمان، اعتقاد به امامت است و این اعتقاد چنان که قبلًا گفتیم از راه شناخت حاصل می شود. پس شناخت امام باعث فهمیدن و چشیدن شیرینی ایمان است؛ یعنی راه رسیدن به حقیقتِ ایمان است. به همین دلیل است که امام می فرماید: اگر کسی امام را بشناسد، شیرینی ایمان را می چشد.
    البته تقوا نیز شرط ایمان است، اما تقوا در مقام عمل، شرط است و شناختْ در مقام عقیده. لذا این دو منافاتی با هم ندارند و قابل جمع است. کسی که در مقام عقیده، امام را می شناسد و در مقام عمل، اهل تقوا و پاکی است، شیرینی ایمان را می چشد، اما اگر تقوا پیشه نکند و تنها مدعی اعتقاد و عشق و دوستی اهل بیت باشد، هرگز به چنین لذتی دست نمی یابد.
    -1 کافی، ج 1، ص 203 ، ح 2
    -2 شرح اصول کافی، ملامحمد صالح مازندرانی، ج 5، ص 241

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.
فهرست